https://cozuniwersytetem.oees.pl Co z uniwersytetem? OEES EduLab Tue, 20 Jun 2023 10:39:36 +0000 https://cozuniwersytetem.oees.pl en https://cozuniwersytetem.oees.pl/Fonts Thu, 26 Jan 2023 13:46:08 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/Fonts https://cozuniwersytetem.oees.pl/menu-mobile Tue, 04 Apr 2023 20:30:05 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/menu-mobile ︎︎︎&nbsp;strona główna ︎ &nbsp;spis treści ︎︎︎ materiały ︎︎︎ o projekcie https://cozuniwersytetem.oees.pl/Top-page Fri, 20 Jan 2023 11:37:57 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/Top-page Co się dzieje z uniwersytetem? pod red. A. Blikle, A. Gizy, J.&nbsp;Hausnera i Ł.&nbsp;Stankiewicza Fundacja Gospodarki i Administracji Publicznej, Kraków 2023 https://cozuniwersytetem.oees.pl/Bottom-page Fri, 20 Jan 2023 11:37:58 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/Bottom-page O projekcie Niniejsza publikacja stanowi podsumowanie treści poruszonych na pierwszych jedenastu seminariach w ramach cyklu Co się dzieje z uniwersytetem. Zawiera ona również materiały i nagrania z kolejnych seminariów, które można znaleźć w zakładce ︎︎︎ materiały. Zapraszamy do udziału w naszych spotkaniach – rejestracji na najbliższe seminaria można dokonać ︎︎︎ tutaj. Seminarium&nbsp; działa w formie comiesięcznych, otwartych spotkań dyskusyjnych, podczas których omawiane są różne aspekty funkcjonowania uczelni wyższych. Działanie jest jedną z inicjatyw w ramach platformy rozwoju edukacji ︎︎︎OEES EduLab, prowadzonej przez ︎︎︎Fundację Gospodarki i Administracji Publicznej w Krakowie. Inicjatorami i koordynatorami seminarium są: prof. dr hab. Andrzej Blikle, prof. dr. hab. Anna Giza, prof. dr hab. Jerzy Hausner, dr Łukasz Stankiewicz. W roku 2023 do zespołu koordynatorów dołączyła dr hab. prof. UEK Magdalena Jelonek.︎︎︎ rozpocznij czytanie https://cozuniwersytetem.oees.pl/spis_tresci Tue, 20 Jun 2023 10:39:36 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/spis_tresci ︎ prof. Anna Giza Wstęp Refleksje ︎ prof. Anna Giza Jak zmieniano uniwersytet: niechciane skutki regulacji ︎ dr Łukasz Stankiewicz Kto odpowiada za uniwersytet? ︎ prof. A. Blikle, dr hab. A. Lipska-Sondecka, prof. A. Pluta Uniwersytet naszych marzeń.Społeczność szczęśliwych uniwersariuszy ︎ prof. Cezary Obracht-Prondzyński (Auto)kanibalizm akademicki ︎ prof. Jerzy Hausner Co się dzieje z uniwersytetem ︎ prof. Maciej J. NowakEtos naukowca i jego kryzys https://cozuniwersytetem.oees.pl/o-projekcie Mon, 13 Feb 2023 15:15:00 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/o-projekcie Wydawca Fundacja Gospodarki i Administracji Publicznejul. ks. I. J. Skorupki 22 31-519 Krakówtel. 12 423 76 05 wydawnictwo@fundacjagap.pl www.fundacjagap.pl © Fundacja GAP, Kraków 2023 ISBN: 978-83-67140-26-3 ︎ Koordynacja wydania&nbsp; Monika Woźniak Korekta językowa Monika Janota Ilustracje, projekt i wykonanie strony internetowej Agata Pałach-Bożek, Maja Starakiewicz ︎ Działanie jest w latach 2022–24 dofinansowane z Funduszy Norweskich w ramach Programu Aktywni Obywatele – Fundusz Regionalny. <img width="220" height="100" width_o="220" height_o="100" data-src="https://freight.cargo.site/t/original/i/e4e83526a4e80a695d3a8df315bb6b6b10a4c2025cc26ba9a470ded9ea24c67b/logo2.png" data-mid="175553217" border="0" data-scale="35" data-no-zoom data-icon-mode src="https://freight.cargo.site/w/220/i/e4e83526a4e80a695d3a8df315bb6b6b10a4c2025cc26ba9a470ded9ea24c67b/logo2.png" /> Niniejsza publikacja stanowi podsumowanie treści poruszonych na pierwszych jedenastu seminariach w ramach cyklu Co się dzieje z uniwersytetem. Zawiera ona również materiały i nagrania z kolejnych seminariów, które można znaleźć w zakładce ︎︎︎ materiały. Zapraszamy do udziału w naszych spotkaniach – rejestracji na najbliższe seminaria można dokonać ︎︎︎ tutaj. ︎ Koordynatorzy seminariów <img width="200" height="200" width_o="200" height_o="200" data-src="https://freight.cargo.site/t/original/i/cd0f0492d210dd7051b8f86b2f136e9e87994e0a1081e7ce3b887ef7a35db8e3/fot2.jpg" data-mid="173037270" border="0" data-scale="20" data-no-zoom data-icon-mode src="https://freight.cargo.site/w/200/i/cd0f0492d210dd7051b8f86b2f136e9e87994e0a1081e7ce3b887ef7a35db8e3/fot2.jpg" /> prof. dr hab. Jerzy Hausner, Przewodniczący Rady Programowej Open Eyes Economy Summit, Fundacja GAP Profesor doktor habilitowany nauk ekonomicznych, przewodniczący Rady Programowej Open Eyes Economy Summit oraz Rady Fundacji GAP, b. wicepremier i minister gospodarki, pracy i polityki społecznej, poseł na Sejm 2001-2005, członek Rady Polityki Pieniężnej III kadencji, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, laureat nagród: Kisiela, Władysława Grabskiego, Edwarda Lipińskiego i Aleksandra Gieysztora, doktor honoris causa Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie oraz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Profesor Honorowy Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. ︎︎︎&nbsp;tekst&nbsp;Co się dzieje z uniwersytetem ︎ <img width="200" height="200" width_o="200" height_o="200" data-src="https://freight.cargo.site/t/original/i/71f1b55add29e2f0f6499090decb9b3407bc3f46f0dfe8c243d5c8cf589b7304/fot1.jpg" data-mid="173037269" border="0" data-scale="20" data-no-zoom data-icon-mode src="https://freight.cargo.site/w/200/i/71f1b55add29e2f0f6499090decb9b3407bc3f46f0dfe8c243d5c8cf589b7304/fot1.jpg" />Prof. Andrzej Blikle, Instytut Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk Profesor zwyczajny w Instytucie Podstaw Informatyki Polskiej Akademii Nauk, członek Europejskiej Akademii Nauk (Academia Europaea), członek rady nadzorczej firmy A. Blikle Sp. z o.o. (w latach 1990-2010 był prezesem zarządu), członek zarządu stowarzyszenia Inicjatywa Firm Rodzinnych, członek honorowy i były prezes Polskiego Towarzystwa Informatycznego, członek Komitetu Mazowieckiej Nagrody Jakości, honorowy prezes Centrum im. Adama Smitha, członek rady fundacji FOR (Fundacja Obywatelskiego Rozwoju), członek zarządu oraz były prezes stowarzyszenia Nowy Świat, członek Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN oraz członek kilkunastu innych zawodowych i społecznych organizacji. ︎︎︎ tekst Uniwersytet naszych marzeń. Społeczność szczęśliwych uniwersariuszy ︎ <img width="200" height="200" width_o="200" height_o="200" data-src="https://freight.cargo.site/t/original/i/913f3220bb2d808f58f50df3f2fce460c9b09732433c18d5a023a83a426b4fe1/fot3.jpg" data-mid="173037271" border="0" data-scale="20" data-no-zoom data-icon-mode src="https://freight.cargo.site/w/200/i/913f3220bb2d808f58f50df3f2fce460c9b09732433c18d5a023a83a426b4fe1/fot3.jpg" /> prof. dr hab. Anna Giza,Dziekan Wydziału Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego OprPolska socjolog, związana od lat 80-tych z Wydziałem Filozofii i Socjologii (od 2020 Wydziałem Socjologii) Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2012 - 2019 pełniła funkcję prorektor ds. polityki finansowej i rozwoju, a od roku 2020 Dziekan nowopowstałego Wydziału Socjologii. W latach 1994 - 2005 pełniła funkcję Dyrektor działu badań rynku, a następnie Dyrektor Centrum Innowacji na Europę Środkowo-Wschodnią w firmie Unilever. Od lat współpracuje z organizacjami pozarządowymi. Prowadziła badania finansowane z polskich i zagranicznych grantów, głównie nad przemianami w Polsce i w regionie po roku 1989. Naukowo zajmuje się socjologią teoretyczną i socjologią rodziny. ︎︎︎&nbsp;tekst Jak zmieniano uniwersytet: niechciane skutki regulacji ︎ <img width="200" height="200" width_o="200" height_o="200" data-src="https://freight.cargo.site/t/original/i/af135f817796f7cc72514ec5be87b1f96a8c1dce1b32d5ad42e438c4a748011e/fot4.jpg" data-mid="173037273" border="0" data-scale="20" data-no-zoom data-icon-mode src="https://freight.cargo.site/w/200/i/af135f817796f7cc72514ec5be87b1f96a8c1dce1b32d5ad42e438c4a748011e/fot4.jpg" /> dr Łukasz Stankiewicz, Szkoła Wyższa Ateneum w Gdańsku Absolwent studiów filozoficznych, oraz studiów doktoranckich z zakresu Pedagogiki oraz Nauk o Polityce na Uniwersytecie Gdańskim. Autor i współautor książek: Wizje uniwersytetu w polskiej debacie publicznej 2007-2010, The Dispositif of the University Reform, Dyskursywny obraz reformy szkolnictwa wyższego w Polsce 2011-2014 a także wielu artykułów dotyczących szkolnictwa wyższego. Pracował na Uniwersytecie Gdańskim, Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, obecnie jest zatrudniony w gdańskiej Szkole Wyższej Ateneum. Jego zainteresowania badawcze dotyczą uniwersytetów i ich społecznych powiązań, a także teorii pozwalających na uchwycenie procesów społecznej i organizacyjnej zmiany. ︎︎︎tekst Kto odpowiada za uniwersytet? ︎ <img width="200" height="200" width_o="200" height_o="200" data-src="https://freight.cargo.site/t/original/i/6593735fa967f6ffd2b482c98d2633a435b39c5a02f0a4caefbc40da5a033ae4/fot5.jpg" data-mid="175084482" border="0" data-scale="20" data-no-zoom data-icon-mode src="https://freight.cargo.site/w/200/i/6593735fa967f6ffd2b482c98d2633a435b39c5a02f0a4caefbc40da5a033ae4/fot5.jpg" /> dr hab. Magdalena Jelonek, prof. UEK Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie Socjolog, ekspert ds. metodologii badań i analiz oraz ewaluacji polityk publicznych. Od 2010 r. adiunkt w Katedrze Socjologii Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, a od 2016 adiunkt naukowy w Centrum Ewaluacji i Analiz Polityk Publicznych UJ. Ekspert i kierownik w kilkudziesięciu projektach badawczo-wdrożeniowych w zakresie analizy i ewaluacji polityk publicznych, rynku pracy i edukacji (w tym szczególnie szkolnictwa wyższego), a także autor i współautor kilkudziesięciu publikacji w tych obszarach. Między innymi brała udział w jednym z największych w Europie badań popytu i podaży kompetencji - Bilans Kapitału Ludzkiego w Polsce czy w pilotażowej na skalę kraju ewaluacji śródokresowej Działania 1.2 i 1.3 Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwoju Zasobów Ludzkich 2004–2006. ︎︎︎powrót do góry https://cozuniwersytetem.oees.pl/tekst1-komentarze Sun, 12 Feb 2023 11:21:28 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/tekst1-komentarze ︎︎︎ powrót do tekstu głównego Komentarze do tekstu (1) prof. Michał Zawadzki(2) dr Piotr Kowzan Komentarz 1 – prof. Michał Zawadzki Dzień dobry, bardzo dziękuję za bardzo ciekawy tekst i seminarium. Chciałbym dodać jeden aspekt dotyczący New Public Management oraz rozwiązań neoliberalnych na polskich uczelniach. Implementacja NPM wzmacnia struktury feudalne na polskich uczelniach, reprodukując nierówności w dostępie do zasobów. Natomiast o ile dobrze rozumiem intencje reformatorów, NPM miało podnieść poziom merytokracji w ramach naśladownictwa rozwiązań anglosaskich - nie podniósł, podobnie jak nie podnosi w żadnym innym kraju. Wręcz przeciwnie, prowadzi do dalszych nierówności&nbsp; – a w Polsce do wzmacniania dystansu władzy – ale także do fenomenu opisywanego przez prof. Baumana jako adiaforyzacja, a więc funkcjonowanie poza polem dobra i zła. Krótko mówiąc, spełnianie żądań neoliberalnej gry zwalnia z moralnego poczucia odpowiedzialności wobec osoby, która odnosi sukces (i np. przynosi finansowe korzyści uczelni), a która może jednocześnie działać nieetycznie w polu uczelni. Z chęcią podzielę się moimi badaniami w tym temacie, jeden w kontekście międzynarodowym: Zawadzki M, Jensen T. 2020. Bullying and the neoliberal university: A co-authored autoethnography. Management Learning. 51(4):398-413. a drugi polskim: Zawadzki, M. (2017). Między neoliberalizmem a feudalizmem. Godność młodych naukowców kontekście transformacji polskiego uniwersytetu. Nauka i Szkolnictwo Wyższe, 49(1(49), 133-154. Jeszcze raz serdecznie dziękuję za fantastyczne spotkanie. Z pozdrowieniami ze Szwecji, Michał ZawadzkiAssistant ProfessorJönköping International Business School ︎ Komentarz 2 – dr Piotr Kowzan Szanowni Państwo, Jeszcze raz dziękuję za zaproszenie do udziału w seminarium, za ożywcze wystąpienie Pani Profesor oraz dynamiczną dyskusję. Nacieszyłem się słuchając, więc chciałbym „na gorąco” odpłacić szkicowym pogłębieniem kilku poruszonych już wątków i dorzuceniem kilku spostrzeżeń, których nawet wolałbym nie dokumentować przypisami.Uniwersytet-światJeszcze w trakcie wzmożenia związanego z zarządzaniem częściami uniwersytetu przez traktowanie ich jako centrów kosztów lub centrów zysku, pojawiło się u nas w Polsce pęknięcie w tym podejściu. Częściowo z zastosowaniem uzasadnienia o „edukacji przez całe życie” na kampusach zaczęły pojawiać się przedszkola dla dzieci pracowników i studentów. Nagle koniec z odchudzaniem struktury i wynajmowaniem zewnętrznych operatorów do działalności pomocniczej! Uniwersytety wzięły na siebie zabezpieczenie, którego nie były w stanie zapewnić miasta i państwo. Wraca też zainteresowanie mieszkaniami wynajmowanymi krótkookresowo w kontekście mobilności akademickiej. A w międzyczasie wiele uczelni, mając trudności ze znalezieniem w kraju partnerów gospodarczych, którzy byliby żądni akademickiej wiedzy, postawiło na inkubatory przedsiębiorczości. Czyli trochę w duchu Latourowskiej „laboratyzacji świata”, naukowcy sami próbują sobie wytworzyć takich partnerów. Myślę, że to interesująca strategia na peryferiach.Zmiana pokoleniowaWydaje się, że zarówno wśród orędowników parametryzacji (w duchu: zachować punktację polskich czasopism, ale dodać nową skalę czasopism międzynarodowych), jak i protestujących obrońców autonomii uniwersytetu z okupacyjnych protestów studencko-doktorancko-doktorskich z 2018 roku, mogliśmy spotkać ludzi mających nowe punkty odniesienia w myśleniu o uniwersytecie. W uproszczeniu: o ile zarządzający instytucjami za punkt odniesienia brali na ogół USA, bo takie były ich pierwsze, formacyjne doświadczenia mobilności akademickiej (Fulbright), o tyle kolejne pokolenie jest beneficjentem programu Erasmus. Europejskie doświadczenia są jednak zróżnicowane, więc wśród tych nowych elit nie ma tyle zgody, co w „Fulbrightach”. KooptacjaW Polsce uczelnie służą za ławkę kadrową polityki. Nie do think-tanków, gdzie można byłoby coś nawet akademicko popracować, analizować, pokazać powiązania, ale wprost do polityki i do politycznych stanowisk w gospodarce. Uczelnie zatrudniają też byłych polityków. Studenci ślepi nie są i przekłada się to na klientelizm organizacji studenckich. Ogranicza to możliwość samoorganizacji dla uniwersytetu jako dobra wspólnego. Targowanie się z politykami powoduje też to, że polityka naukowa w Polsce jest uprawiana ad-hoc, w kuluarach, w zależności od tego, kogo akurat karuzela stanowisk zbliżyła do decydentów i ma swoje 5 minut koncertu życzeń. ObecnośćMożna mówić o etosie uniwersytetu, ale to na nic nie przełoży się, jeżeli akademicy nie będą fizycznie obecni na uczelniach. To jest jakaś przewaga administracji i wyczulonych na nierówności doktorantów w labach nad naukowo-dydaktycznymi oraz umiędzynarodowionymi-podróżującymi naukowcami z projektami. Ludzie „na miejscu” załatwiają sprawy i decydują o losach instytucji. Co ciekawe, w naukach społecznych i w humanistyce można zobaczyć (na przykładzie innych krajów) jak wybucha produkcja i dyskusje o zasięgu międzynarodowym, gdy ludzie zamykają się na wydziałach podczas strajków okupacyjnych. Te spotkania bez kalendarza, bez limitu czasu, bez ocen procentują latami.Pełzająca militaryzacjaRośnie znaczenie kwestii bezpieczeństwa na uniwersytetach. Zarówno podczas protestów okupacyjnych, jak i wcześniej podczas interwencji w wykłady dokonywanych przez ruch nacjonalistyczny, zauważyć można było obecność specjalistów z zakresu bezpieczeństwa pochodzących z wnętrza uniwersytetu. Jest to chyba także obecnie jakaś polityka MSWiA, żeby wprowadzać ludzi w pion bezpieczeństwa nie tylko na uniwersytetach. Są kwestie zabezpieczenia przed szpiegostwem gospodarczym oraz wpływami chińskimi poprzez Instytut Konfucjusza. Międzynarodowo symptomatyczne było głośne wydarzenie zorganizowania przez Uniwersytet w Lund wysłania najemników po doktoranta do Iraku. Że w ogóle byli w stanie i mieli powiązania do tak szybkich działań. Spekuluję więc sobie, że jeżeli pieniędzy budżetowych z normalnego rozdania będzie za mało dla uniwersytetów, to uruchomiona zostanie współpraca badawcza z armią, bo to inny budżet i to budżet rosnący. I wszystko z natury tajne, więc tzw. cuda-wianki. A że współczesne konflikty są asymetryczne i w sieci, to nawet nauki społeczne i humanistyka się z tego wyżywią też.Pozdrawiam serdecznie,Piotr Kowzan, PhDInstitute of PedagogyUniversity of Gdańsk ︎︎︎ powrót do tekstu głównego https://cozuniwersytetem.oees.pl/tekst3-komentarze Sun, 26 Mar 2023 13:29:35 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/tekst3-komentarze ︎︎︎ powrót do tekstu głównego Komentarz do tekstu Justyna Chyla Dzień dobry, Byłam uczestniczką seminarium Turkusowy uniwersytet. Chciałam podzielić się z Państwem swoją opinią dotyczącą poruszanego zagadnienia. Pracuję na uczelni, przygotowuję się do studiów doktoranckich, podczas których chcę zająć się tematem turkusowych organizacji. Uważam, że proces transformacji organizacji zgodnie z turkusową filozofią jest długi i wymaga determinacji i wiary ze strony kadry zarządzającej. W przypadku instytucji edukacyjnej zmiana musi dotyczyć również studentów, którzy powinni być włączani w proces decydowania o kształcie uniwersytetu. Nasuwa się zatem pytanie o rolę pracownika naukowego, jako dydaktyka w procesie przekazywania wiedzy. Nauczyciel akademicki, który buduje relacje partnerskie ze studentami, będąc jednocześnie mentorem i autorytetem dla młodego pokolenia – czy taki scenariusz jest możliwy? Frederic Laloux zaprezentował w swojej książce szkołę turkusową- ESBZ, w której uczniowie są włączani w proces dydaktyczny, stając się nauczycielami dla swoich młodszych kolegów. Placówka stara się wzmacniać poczucie odpowiedzialności i wewnętrznego sprawstwa u każdego ucznia za jego efekty w nauce. Nauczyciel stał się mentorem, który motywuje do aktywnego zdobywania wiedzy podczas zajęć. Podkreślana jest również rola szkoły w kształtowaniu kompetencji społecznych wśród uczniów. Każdy uczeń podczas spotkań indywidualnych z nauczycielem rozmawia na temat celu rozwojowego, nad którym chce pracować (decyduje o nim) oraz bieżących trudnościach z nauką, jak również sukcesach. Przykład ten pokazuje, że turkusowe zarządzanie w edukacji jest możliwe i potrzebne. Drugim bardzo ważnym aspektem, nad którym należy się zastanowić, jest zmiana formalna roli lidera. Należy postawić pytanie, czy uniwersytety są na to gotowe. Z moich wywiadów z prezesami turkusowych organizacji wynika, że w firmach tych występuje przywództwo współdzielone. Władza formalna jest rozdystrybuowana na innych członków zespołu, następuje przekazanie odpowiedzialności za częściowe pełnienie funkcji kierowniczych innym osobom. Jednakże, aby taka zmiana mogła zostać wdrożona, w pierwszej kolejności konieczne jest zbudowanie pozytywnego i wspierającego klimatu w zespole oraz zaufania. Zmiana ta wymaga stworzenia konkretnych rozwiązań, powołania zespołu w organizacji, który będzie zaangażowany w ten proces. Każdy zespół we wnętrzu uniwersytetu powinien również pracować nad efektywną komunikacją. Proces ten powinien być wspierany przez grupę konsultantów zewnętrznych (trenerów, coachów, psychologów). Należy zatem postawić pytanie o źródło finansowania tych zmian. Uważam, że wdrożenie turkusowego zarządzania w przypadku uczelni wyższych jest możliwe. Należy jednak zaakceptować fakt, że każda zmiana jest związana z pewnymi kosztami (czas, finanse, człowiek dopasowany do danej organizacji). Podczas wywiadów, często słyszę stwierdzenie, że zmiana spowodowała odejście z organizacji około 10% pracowników. Należy również pamiętać o aspekcie różnic indywidualnych w przypadku dopasowania człowieka do organizacji. Można się spodziewać, że nie każda osoba zaadaptuje się do organizacji zarządzanej w taki sposób. Osoby posiadające wysoką motywację do osiągnięć będą lepiej funkcjonowały w środowisku pracy, które umożliwia wysoką autonomię, natomiast możemy przewidywać, że lider o podwyższonym makiawelizmie będzie miał trudność z przestawieniem się na przywództwo współdzielone. Pozdrawiam serdecznie Justyna Chyla ︎︎︎ powrót do tekstu głównego https://cozuniwersytetem.oees.pl/tekst5-komentarze Sat, 25 Mar 2023 17:00:58 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/tekst5-komentarze ︎︎︎ powrót do tekstu głównego Komentarze do tekstu Jakub Brdulak Szanowni Państwo, Dziękuję za możliwość przysłuchania się tej bardzo ciekawej dyskusji. Dodałbym pewne pytania, które mnie ostatnio frapują: 1. W jaki sposób budować uniwersytet, gdy mamy do czynienia ze zjawiskiem negatywnej selekcji? Gdy uczelnia przyciąga kandydatów do pracy takich, którym się nie udało w innych sektorach? Jest to zjawisko dość powszechne. 2. Uczestnicząc w dyskusjach dot. akademii w Holandii, gdzie jestem na stażu badawczym, bardzo często jest analizowany New Public Management jako zjawisko, które doprowadziło do erozji akademickości. W jaki sposób oddziaływuje NPM na polski uniwersytet? 3. Przyglądając się polskim uczelniom w ramach Polskiej Komisji Akredytacyjnej widzę masowe zjawisko tzw. fabryk (drukarni) dyplomów. Jest pytanie jak z tym skutecznie walczyć? 4. I to ostatnie pytanie prowadzi mnie właśnie do refleksji związane z zarządzaniem zmianą - jak skutecznie zarządzać zmianą, jak wzmacniać rzeczywisty uniwersytet? Za pomocą jakich mechanizmów? Instytucji? Narzędzi? Za pomocą kogo? I ostatnia myśl, która mi przyszła do głowy to tzw. "bąble zmiany". Zgadzam się, że bąble zmiany są potrzebne do wprowadzenia zmiany, ale też wprowadzenie zmiany wymaga pewnej możliwości systemowej jej wprowadzenia. Tak jak zamarzanie wody - woda zamarza, gdy temperatura spada poniżej zera (są uwarunkowania systemowe) oraz gdy jest brudna (są bąble zmiany). Muszą jednocześnie zajść te dwa warunki, aby zmiana się dokonała stąd w mojej ocenie działalność OEES powinna też być ukierunkowana na szukanie możliwości systemowych (w tym legislacyjnych na poziomie krajowym i europejskim) wprowadzenia zmiany. I jeszcze dodam tak trochę "ad vocem", że nie zgadzam się, że Samorząd Studencki jest tylko "negatywny", a tak odebrałem wypowiedź Profesora - moje doświadczenia ze współpracy ze studentami wskazują, że często Samorząd to są Ci studenci, którym jeszcze zależy i jeszcze coś chcą zmienić. Mam dużo różnych bardzo dobrych projektów zrealizowanych wspólnie ze studetami z różnych samorządów. To jest dla mnie ta siła, od której mogę się odbić wprowadzając pewne zmiany w SGHa. Często w zespole oceniającym ekspert studencki, to jedyny ekspert, któremu jeszcze zależy na tym, aby dana patologia została nazwana po imieniu... Tak więc będę bronić Samorządu ︎, a przynajmniej sporej części studentów, którzy są w Samorządach Studenckich.&nbsp; Z poważaniem, Jakub Brdulak ︎︎︎ powrót do tekstu głównego https://cozuniwersytetem.oees.pl/sem5-komentarze Tue, 04 Apr 2023 09:33:20 +0000 Co z uniwersytetem? OEES EduLab https://cozuniwersytetem.oees.pl/sem5-komentarze Komentarz do seminarium Co się dzieje z uniwersytetem prof. Łukasz Turski Drogi Jacku, Przeczytałem Twój esej. Bardzo mi się podobał. Jestem przekonany, że po to aby gospodarka działała nie tylko tak samo efektywnie jak dotychczas ale znacznie bardziej efektywnie musi zostać oparta na innych metodach działania – niekoniecznie zaś zmiany celów. TQM jest jednym z obiecujących – i jak rozumiem – stosowanych już w b. konkretnych działaniach. Podejrzewam, że wiele elementów z TQM-tak jak to opisujesz w odniesieniu do naszej profesji- stosowali&nbsp; do mnie moi nauczyciele i mistrzowie i ja starałem się tak samo pracować ze studentami, doktorantami i współpracownikami. Oczywiście nie z nas nie znał większość idei i metod TQM, ot po prostu tak jakoś “wtedy” było.&nbsp; Poniżej załączam kilka uwag dla najbliższej Konferencji. Uwagi Gospodarka (poprawnie rozwijana) zawsze oparta była na wiedzy; niewidzialna ręka rynku dlatego nie jest ręką ślepca i na ścianie historii wypisuje nie Mane – Tekel – Fares ale Zdrowie – Dobrobyt – Bezpieczeństwo.&nbsp; Wiedział o tym Abraham Lincoln mówiąc w 1860r (w trakcie kampanii prezydenckiej): Bobry budują domy lecz nie czynią tego inaczej lub lepiej niż pięć tysięcy lat temu...Człowiek nie jest, więc jedynym zwierzęciem wykonującym pracę; jest jednak jedynym, które doskonali swoją działalność. Osiąga to poprzez odkrycia i wynalazki. Niestety dziś politycy bardzo często myślą inaczej. Np. prezydent i wybitny intelektualista Vaclav Havel podczas konferencji w Davos powiedział: This era has created the first global, or planetary technical civilisation, but it has reached the limit of its potential, the point beyond which the abyss begins. &nbsp;“Wypowiedzi” wielu naszych dzisiejszych polityków nie warto nawet cytować-szczególnie tych z urzędu zajmujących się nauką czy kształceniem. Twórca potęgi technologicznej USA w czasie II wojny Światowej, wybitny uczony, edukator i przemysłowiec Vannevar Bush (provost MIT, założyciel Raytheon – dziś jednego z największych koncernów zbrojeniowych Świata, szef Office of Scientific Research and Development) opublikował 76 lat temu Raport pt. Science, The Endless Frontier, z którego pochodzą wszystkie cytowane poniżej cytaty, które uważam za niezbędne punkty wyjściowe do wszelkich debat nad losem wszystkich uniwersytetów i instytucji naukowych w XXIw. a już szczególnie w Polsce. Za Lincolnem a przeciw np. Havlovi Bush pisze: New products and new processes do not appear full-grown.They are founded on new principles and new conceptions, which in turn are painstakingly developed by research in the purest realms of science! I dalej: The publicly and privately supported colleges, universities, and research institutes are the centers of basic research. They are the wellsprings of knowledge and understanding. As long as they are vigorous and healthy and their scientists are free to pursue the truth wherever it may lead, there will be a flow of new scientific knowledge to those who can apply it to practical problems in Government, in industry, or elsewhere. To stwierdzenie generalne, bardziej szczegółowo Bush stwierdza: It would be folly to set up a program under which research in the natural sciences and medicine was expanded at the cost of the social sciences, humanities, and other studies so essential to national well-being... Polecałbym ten fragment kierownictwu dzisiejszego Ministerstwa Nauki i Edukacji. Dalej Bush dodaje; We could not suggest to you a program which would syphon into science and technology a disproportionately large share of the nation's highest abilities, without doing harm to the nation, nor, indeed, without crippling science. Science cannot live by and unto itself alone. Jak widać zreformułowane w języku prawniczym stwierdzenia Vannevara Busha powinny tworzyć trzy z czterech artykułów nowej Ustawy o nauce i szkolnictwie wyższym.. Zerowy cytat&nbsp; Busha mógł by być do niego preambułą. Czwartego artykułu Ustawy domyślają się Państwo: Znosi się…. Ustawa wchodzi w życie z dniem podpisania przez Prezydenta. Może kiedyś, któryś podpisze. ︎︎︎ powrót do tekstu głównego